In deze game van de maker laat ik het einde van alles zien. Het is het jaar 3100: de wereld is een onherbergzame woestenij, de oceanen zijn opgedroogd, de bossen zijn gestorven en dat is nog maar het begin.

In de game bestuur je de laatste clan van de mensheid: overleven en omgaan met schaarste terwijl de wereld steeds onherbergzamer wordt, met temperaturen, klimaatgebeurtenissen en allerlei soorten ondergang, zoals meteorietenregens en de vernietiging van de maan, en nog veel meer. In Yo soy páramo wacht de planeet Aarde het meest absolute einde en is er geen redding.

Het draait er vooral om zo lang mogelijk te overleven, strategieën te bedenken, je eigen doelen na te streven en nieuwe manieren uit te proberen… met blijvende gevolgen en een beetje toeval.

In deze postapocalyptische wereld liggen, verborgen in de verkenning, het ruilen en andere geheimen, krachtige technologieën uit het glorieuze verleden, van vóór dag 0, toen alles van de ene op de andere dag veranderde. Tijdens je avontuur kun je die gebruiken om grotere mijlpalen te bereiken.

Een game waarin je leert door te proberen en fouten te maken. Ontdekkingen en vooruit plannen worden beloond, met veel kleine details van de maker en veel liefde.